Przekładnia hydrokinetyczna – rola w układzie przeniesienia napędu, budowa i działanie

, 31 października 2011, 12:09

Przekładnia hydrokinetyczna marki SACHS w skrzyniach automatycznych jest elementem rozruchowym, przełożeniem prędkości obrotowej i momentu obrotowego oraz tłumikiem drgań skrętnych. Inżynierowie i mechanicy firmy ZF wyjaśniają jej budowę i rolę.

Poprzez załączenie sprzęgła blokującego, przeniesienie momentu obrotowego odbywa się bez poślizgu. Poprawia się dzięki temu skuteczność mechanizmu i zmniejsza zużycie paliwa. Tłumik drgań skrętnych zapewnia komfort jazdy i oszczędza skrzynię biegów. Przekładnia hydrokinetyczna włączona jest w obieg olejowy skrzyni biegów. Olej chłodzony jest poprzez obwód zewnętrzny.

Najważniejsze elementy przekładni hydrokinetycznej:

  • pompa napędzająca
  • turbina
  • kierownica jednokierunkowa
  • sprzęgło blokujące
  • tłumik drgań skrętnych

Wirnik pompy połączony jest bezpośrednio z wałem korbowym silnika, a wirnik turbiny z wałkiem skrzyni biegów. Wałek podporowy łączy kierownicę z obudową skrzyni biegów. Pomiędzy kierownicą a wałkiem podporowym znajduje się wolne koło, które dopuszcza przeniesienie momentu obrotowego tylko w jednym kierunku. Ponadto obudowa przekładni hydrokinetycznej zawiera sprzęgło blokujące i tłumik drgań skrętnych.

Przekładnia hydrokinetyczna pracuje w dwóch zakresach. W fazie przekładni przełożenie momentu obrotowego następuje poprzez zmianę kierunku strumienia na kierownicy. W fazie sprzęgła, w której zmiana kierunku strumienia oleju jest zbędna, kierownica obraca się razem z wirnikami pompy i turbiny. Przebieg strumienia w poszczególnych fazach można dobrze wyjaśnić na przykładzie tzw. palisady łopatkowej przedstawiającej kształt i działanie łopatek wszystkich trzech kół.

Przepływ strumienia:

Przy ruszaniu pompa tłoczy olej do turbiny). Strumień oleju dostosowuje się do kształtu łopatek i jest odpowiednio kierowany. W tym stanie następuje największe wzmocnienie momentu obrotowego Turbina obraca się i przyspiesza samochód, a nieruchoma kierownica kieruje olej z powrotem do pompy.

Wraz ze wzrostem obrotów turbiny zmniejsza się kąt zmiany kierunku strumienia. Strumień przepływu jest bardziej prosty, a wzmocnienie momentu obrotowego mniejsze. Kierownica kieruje olej tak, aby uzyskać korzystny strumień w stosunku do pompy.

Gdy obroty pompy i turbiny są prawie takie same, olej przepływa przez poszczególne łopatki niemal w prostej linii. W tej fazie olej dociera do łopatek kierownicy od tyłu czyli od strony ssącej. Kierownica obraca się wraz z pompą i turbiną, gdyż jednokierunkowe wolne koło już nie działa. Moment obrotowy nie jest już wzmacniany, załącza się natomiast sprzęgło blokujące.

Komentarze

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, które są wyłącznie prywatną opinią ich autorów. Jeśli uważasz, że któryś z kometarzy jest obraźliwy, zgłoś to pod adres redakcja@motofocus.pl.

Anonim, 10 września 2012, 1:32 0 0

Ja się pytam gdzie jest "zdjęcie nr 5" ? ;)

Odpowiedz

Anonim, 23 listopada 2013, 23:13 0 0

NIE CZJE

Odpowiedz