Zakup używanego Mercedesa klasy S to zawsze balansowanie między marzeniem o najwyższym komforcie a brutalną rzeczywistością kosztów serwisowych. To samochody, które nie starzeją się jak zwykłe auta – one raczej przechodzą w stan „wysokiego nadzoru technicznego”. Co sprawdzić przed zakupem, co wymienić po? Przygotowaliśmy zestawienie usterek i awarii dla trzech ostatnich generacji.

W skrócie o klasie S

Mercedes-Benz klasa S od dekad pełni rolę barometru dla całej marki, wyznaczając standardy bezpieczeństwa, komfortu i technologii, które w innych autach pojawiają się dopiero lata później. Choć nazwa „Sonderklasse” oficjalnie zadebiutowała w 1972 roku wraz z modelem W116, korzenie luksusowych limuzyn ze Stuttgartu sięgają znacznie głębiej, aż do powojennych modeli 220 i słynnych „Pontonów”. Przez pokolenia, klasa S była poligonem doświadczalnym dla systemów takich jak ABS, poduszki powietrzne czy ESP. Każda kolejna generacja przesuwała granice tego, co możliwe w seryjnej produkcji, budując legendę auta niemal niezniszczalnego, a zarazem skomplikowanego ponad miarę.

To właśnie w klasie S, dokładniej W220 (oraz w bliźniacznym technicznie CL W215) wprowadzono pierwszy radarowy adaptacyjny tempomat w 1999 roku. W tej generacji także standardem było zawieszenie pneumatyczne Airmatic – za dopłatą można było zdecydować się na jeszcze bardziej zaawansowane ABC (Active Body Control). Też wtedy Mercedes-Benz zdecydował się na pierwsze użycie systemu multimedialnego Comand w swoich samochodach, a wciąż nie przekroczyliśmy poprzedniego tysiąclecia. To tylko obrazuje, jak skomplikowanymi samochodami były wówczas klasy S i jak Mercedes traktował swoje modele flagowe.

W220 jednak, przez wgląd na pancerne W140, nie było uznane przez opinię publiczną za udaną generację. Obrócić tę ocenę miało W221, od którego zaczynamy dzisiejszy opis usterek.

Mercedes-Benz W221 (2005–2013)

Model W221 miał za zadanie przywrócić dobre imię marki po trudnym okresie modelu W220, który borykał się z problemami korozyjnymi i niedopracowaną elektroniką. Nowa generacja stała się znacznie masywniejsza i lepiej wykonana, ale wprowadziła też nowe wyzwania techniczne związane z zaawansowanym osprzętem silników oraz układów jezdnych.

Jednym z najpoważniejszych problemów w modelach z początku produkcji wyposażonych w silniki benzynowe M272 (V6) oraz M273 (V8) były wadliwe koła zębate wałków wyrównoważających. Materiał, z którego je wykonano, zbyt szybko się wyciera, co prowadzi do rozciągnięcia łańcucha rozrządu i kosztownych napraw wymagających demontażu całej jednostki napędowej.

Właściciele muszą również mierzyć się z kaprysami automatycznej skrzyni biegów 7G-Tronic, w której często dochodzi do awarii modułu sterującego oraz czujników prędkości obrotowej, co objawiało się szarpaniem przy zmianie przełożeń lub przechodzeniem skrzyni w tryb awaryjny.

W obszarze podwozia niewiele się zmieniło względem poprzednika. Tu też standardem był system pneumatyczny Airmatic, który po latach eksploatacji może utracić szczelność, co zmusza kompresor do ciągłej pracy i ostatecznie prowadzi do jego spalenia. Znacznie droższe w serwisowaniu jest opcjonalne zawieszenie Active Body Control (ABC), które dzięki wysokiemu ciśnieniu płynu hydraulicznego zapewnia fenomenalną stabilność, ale w razie awarii pompy lub rozdzielaczy generuje rachunki idące w tysiące złotych.

Elektronika pokładowa, choć trwalsza niż u poprzednika, może sprawiać kłopoty w obrębie modułu ISM odpowiadającego za wybór biegów oraz systemu wspomagania jazdy nocą Night View. Problematyczny bywa także dodatkowy akumulator odpowiadający za wyposażenie auta.

Mercedes-Benz W222 (2013–2020)

Generacja W222 zdefiniowała pojęcie nowoczesnej limuzyny, zastępując tradycyjne wskaźniki dwoma ogromnymi ekranami i wprowadzając poziom komfortu, który do dziś budzi podziw. Samochód ten jest znacznie bardziej dopracowany pod kątem odporności na korozję, jednak jego skomplikowanie cyfrowe i mechaniczne sprawia, że serwisowanie wymaga ogromnej wiedzy i specjalistycznego sprzętu diagnostycznego.

W przypadku popularnych silników V8 Biturbo o oznaczeniu M278 głównym problemem są napinacze łańcucha rozrządu oraz gromadzenie się nagaru na zaworach. Najczarniejszym scenariuszem dla użytkownika jest zatarcie gładzi cylindrów, co w tych jednostkach zdarza się przy niewłaściwej eksploatacji i rzadkich wymianach oleju.

Dodatkowo gęste upakowanie podzespołów pod maską generuje ogromne ilości ciepła, co prowadzi do szybkiego parcenia gumowych przewodów układu chłodzenia i plastikowych trójników, skutkując wyciekami płynu chłodniczego, które są trudne do zdiagnozowania bez demontażu osłon.

Wersje wysokoprężne, w tym popularne jednostki OM642 oraz nowsze rzędowe OM656, borykają się z typowymi problemami nowoczesnych diesli, takimi jak awarie czujników NOx w układzie AdBlue oraz nieszczelności chłodniczek oleju.

Od strony komfortu zdarzają się usterki zaawansowanych systemów multimedialnych oraz opcjonalnych dodatków, jak na przykład wysuwane klamki czy system zapachowy Air-Balance.

Mercedes-Benz W223 (od 2020)

Najnowsza odsłona Klasy S, model W223, przeniosła luksus w wymiar czysto cyfrowy, co stało się źródłem zupełnie nowych wyzwań dla użytkowników i serwisów. Dominującym problemem w tym modelu są błędy oprogramowania systemu MBUX, które potrafią objawiać się zawieszaniem ekranów, problemami z bezprzewodową łącznością czy błędnymi komunikatami systemów asystujących.

Inżynierowie Mercedesa postawili na zaawansowaną architekturę elektryczną, jednak użytkownicy często zgłaszają usterki instalacji 48V (tzw. miękka hybryda), gdzie awarii ulega zintegrowany rozrusznik-alternator (ISG), co unieruchamia samochód całkowicie.

W nowym modelu zdarzają się również problemy z systemem skrętnej tylnej osi, który przy ekstremalnych kątach wychylenia może generować błędy sterownika. Choć wykończenie wnętrza stoi na najwyższym poziomie, wczesne egzemplarze borykały się z drobnymi trzaskami plastików w okolicach dużego, centralnego tabletu oraz na panelach drzwiowych.

Mechanicznie silniki rzędowe (zarówno benzynowe M256, jak i diesle OM656) uchodzą za dopracowane, jednak stopień skomplikowania osprzętu sprawia, że nawet prosta nieszczelność w układzie dolotowym czy awaria jednego z dziesiątek czujników wymaga wizyty w autoryzowanym serwisie i posiadania dostępu do bazy danych online producenta.

Podsumowanie. Czy warto kupić klasę S?

Niezależnie od wybranej generacji, klasa S to auto dla osób świadomych, że luksus kosztuje nie tylko w salonie. W221 wymaga uwagi mechanicznej, W222 dbałości o chłodzenie i silniki V8, natomiast W223 to wyzwanie przede wszystkim dla elektroników i wciąż spora niewiadoma. Wszystkie te modele będą dobrym wyborem, jednak warto poświęcić nieco czasu i funduszy na prześledzenie historii serwisowej i sprawdzenie przed zakupowe pojazdu. Sama transakcja może być korzystna, jednak trzeba mieć świadomość, że wydatki mogą się zacząć dopiero później.