W dawnych czasach, gdy na warsztat wjeżdżał Ford Focus czy Peugeot 308 z silnikiem 1.6 TDCi/HDi, sprawa była bardzo prosta. Wymiana rozrządu oznaczała pasek, rolki i pompę wody. Klient płacił, wyjeżdżał, a warsztat miał klarowną sytuację na kolejne 150 tysięcy kilometrów. Jednak wraz z nadejściem ery 1.5 BlueHDi (DV5), ten scenariusz się obrócił. Dzisiaj „zrobienie rozrządu” w tym silniku to test nie tylko naszych umiejętności manualnych, ale przede wszystkim zdolności przewidywania katastrof, których klient… wcale nie chce widzieć.

Dla wielu użytkowników pasek rozrządu jest jak polisa ubezpieczeniowa – wymieniłeś, więc jesteś chroniony. Problem w tym, że w 1.5 BlueHDi pasek to tylko wierzchołek góry lodowej, a prawdziwy „morderca” silnika czai się tam, gdzie wzrok klienta nie sięga.

Iluzja spokoju, czyli pułapka gumowego paska

Największym wyzwaniem przy serwisowaniu 1.5 BlueHDi jest fakt, że ten silnik posiada „dwuwładzę” w układzie rozrządu. Mamy klasyczny pasek, który widać po zdjęciu osłon, i to on zazwyczaj jest powodem wizyty w warsztacie. Ale pod pokrywą zaworów pracuje jego mniejszy, bardziej podstępny brat – łańcuszek spinający wałki.

Często spotykamy się z sytuacją, w której klient przyjeżdża na „standardową wymianę rozrządu” i jest święcie przekonany, że zamknie się w kwocie, do której przyzwyczaiło go stare 1.6. Tutaj zaczynają się schody. Jako fachowcy wiemy, że wymiana samego paska w 1.5, szczególnie przy przebiegach powyżej 100 tysięcy, to jak malowanie zardzewiałego progu – z zewnątrz ładnie, ale konstrukcja i tak za chwilę „puchnie”. Jeśli nie zajrzymy do łańcuszka, ryzykujemy, że za miesiąc ten sam samochód wróci na holu z kompletnie zdemolowaną głowicą, a my będziemy musieli tłumaczyć, że przecież „pasek nie pękł”.

Diagnostyka „na ucho”

W starym 1.6 HDi 8V rozrząd był niemal bezgłośny aż do samego końca. W 1.5 BlueHDi mamy ten luksus (o ile można to tak nazwać), że łańcuszek często wysyła sygnały ostrzegawcze. To charakterystyczne dzwonienie lub szuranie na zimnym silniku, które wielu kierowców ignoruje, podkręcając radio.

Dla mechanika to sygnał alarmowy, ale też trudny moment negocjacyjny. Jak wytłumaczyć klientowi, że do rachunku za pasek musi dopisać wymianę wałków, łańcucha i uszczelnień, bo inżynierowie postanowili zamontować tam łańcuszek grubością przypominający ten od roweru komunijnego? To właśnie tu oddziela się ziarno od plew – profesjonalny warsztat nie wypuści auta bez weryfikacji tego elementu, nawet jeśli oznacza to trudną rozmowę o pieniądzach.

Zabójcze interwały i legenda o Long Life

Nie da się mówić o problemach z napędem wałków w 1.5 BlueHDi, nie wspominając o oleju. W starym 1.6 8V silnik wybaczał wiele, ale DV5 jest pod tym względem bezlitosny. Napinacz łańcuszka wałków jest hydrauliczny i niezwykle czuły na czystość oraz parametry oleju.

Klienci, którzy wierzą w fabryczne interwały rzędu 30 tysięcy kilometrów, sami kręcą bicz na swój rozrząd. Olej traci właściwości, napinacz przestaje trzymać odpowiednie ciśnienie, a łańcuch zaczyna „skakać” po zębach, wycierając przy okazji ślizgi i obudowę. Przy wymianie rozrządu w tym silniku naszą świętą powinnością jest wybicie klientowi z głowy trybu Long Life. Jeśli chcemy, by łańcuszek (nawet ten poprawiony, 8-milimetrowy) przeżył swój czas, olej musi być świeży i z najwyższej półki.

Strategia na przetrwanie

Podchodząc do 1.5 BlueHDi, musimy zmienić filozofię pracy. To już nie jest prosta mechanika, to zarządzanie ryzykiem. Każdy egzemplarz z początku produkcji (z łańcuszkiem 7 mm) powinien być traktowany jako pacjent podwyższonego ryzyka.

Dobrym zwyczajem, który promują najlepsze serwisy, jest sporządzanie jasnej adnotacji na zleceniu: „klient poinformowany o konieczności weryfikacji stanu napędu wałków”. Jeśli właściciel się upiera przy samym pasku – robimy to na jego odpowiedzialność, choć w głębi duszy wiemy, że to tylko odsuwanie wyroku. Prawdziwa ewolucja rozrządów w grupie PSA/Ford wymusiła na nas bycie kimś więcej niż mechanikiem. Dzisiaj musimy być ekspertami od inżynierii materiałowej, którzy potrafią odróżnić 7-milimetrowe „nieszczęście” od 8-milimetrowej „nadziei”.